Snow Bike Festival Gstaad

Hi there. I think I have something nice to show and tell you! I did something really really cool last weekend. Racing the Snow Bike Festival in Gstaad, Switzerland. What? ;-) A 3 day stage-race on a fatbike, in winterwonderland. And it was soooo nice. You can imagine this is something totally different compared to normal mountainbiking, but it was a pleasant and super fun break from the regular wintertraining in preparation for the first big goal this season, the Cape Epic.

Gstaad is a beautiful small authentic Swiss Town in Berner Oberland. Amazing mountains and typical wooden chalets all around you. It totally felt like I was on a ski trip. But then without ski’s J

The fatbike, as you can see on the picture, has fat tires. You can ride on snow with it very well. Because of the big volume and low pressure you have a lot of traction and grip. Still it is very hard and tough riding the bike uphill. But.. it is super cool! Especially in the downhills.

In stage 1 I was pretty nervous. Felt like doing my first race ever. The day before I tried my fatbike for the first time, for 1 hour! At the start it was pretty cold. Minus 10 degrees C. So we were all freezing. After we went into a valley and back we had a long climb, going up to 1800 m. The climb warmed me up pretty quickly. The higher we got, the better the view. Clear sky, fresh air, super nice mountains all around you, it could not get better I thought… but then.. the downhill. On a skislope. No words! Smiling all the time J . The snow was good which made it possible to drift in the corners and to really let the bike slide a little bit.

Pictures made by Zoon Cronje, 

Stage 2 and 4 had the same kind of elements. Climbs, flats, ski slopes, super nice views, good company. Just great! Stage3 was at night, it was an eliminator sprint race. Just as fun, but short and super explosive. Nice was that I could win the stages and the general classification. But in this race it was not so much about winning. It was just super fun to do! Also it was great to start the season for my new team ans sponsors like this. Rocky Mountain also was involved in the event, which was now good for me of course.

Now it is back to the strict training regimeJ. Next week I leave for a two week trainingcamp at Gran Canaria. All in preparation for a good Cape Epic in March. See you next time! Groetjes Hielke


Everything new! First of all: happy new year! My new bikeseason starts with the news I shared last week: I joined the Craft Rocky Mountain Factory Team! Super proud and motivated to be part of the rocky family now. 

This means that my 2015 season where I was riding for my individual sponsors came to an end. I am super thankful for the oppurtunities and trust  my partners/sponsors, family and friends and my trainer gave me. They helped me to follow my dreams and to try to get the best out of myself on the bike. And also you, supporters and friends. It so nice to know that people like what you are doing and try to follow what you do. Thanks!!

2015 was a year full of racing, starting in Africa and ending in the beautiful Swiss Alps. I travel to the greatest places I think, so nice :). A season with ups and downs. Without downs you have no ups. That's part of the job. I think I can say it went really well! Podiums in the Cape Epic, Ischgl, Montafon, Grand Raid, Trans Schwarzwald, Swiss Epic and of course another Dutch Championships win! 

Now all the focus is on the coming Cape Epic. My trainingprogram is filled with endurance rides, crossrides, mountainbike specifik rides, powertraining and powerintervals. I like it a lot to train for a big goal. 

Okay, take care! 

The Press Release from last week in Dutch:

Hielke Elferink tekent bij Craft-Rocky Mountain.

Freiburg im Breisgau, 29/12/2015

Drievoudig Nederlands kampioene MTB marathon Hielke Elferink tekent een tweejarig profcontract bij het Duitse Craft-Rocky Mountain Factory Team. Het team van eigenaar Dirk Janz heeft een rijke historie in de mountainbikesport en staat in 2016 onder leiding van de ex-profs Carsten Bresser en Udo Bölts.
Elferink is sinds drie jaar woonachtig in het Zuid-Duitse Freiburg en staat op dit moment 57e op de UCI wereldranglijst bij de elite-dames. Haar eerste grote doel voor 2016 is de Cape Epic, een 8 daagse etappekoers in Zuid Afrika. Daarna volgt het Europese crosscountry circuit en grote Europese marathons en meerdaagsen. In 2015 haalde Elferink onder andere podiumplaatsen in etappekoersen als de Cape Epic, Swiss Epic en de Trans Schwarzwald. Ook in grote eendaagse wedstrijden als de Grand Raid Cristalp in Zwitserland stond ze op het podium.
”Ik ben super trots en erg blij met deze kans, en enorm gemotiveerd om me verder te ontwikkelen! Het merk Rocky Mountain heeft natuurlijk iets magisch, en heeft een echte cultstatus in de mountainbikewereld. Ook verwacht ik nog veel te kunnen leren van iemand als Carsten Bresser, meervoudig winnaar van de Transalp en tweevoudig deelnemer aan de Olympische Spelen.”

PAUSE, 2015 mtb season done!

So.. 2 days after winning the Dutch Championships Marathon for the 3rd time it is time to write something again! Very very cool that it worked out again!! So happy. It has also been a while since my last blog. Here an update with pictures again. In the last you could read that it was going up and down. Now, looking back, After the Dutch Championships XCO, which was a disaster, it went really well! Actually very good I'd like to say :) Ischgl Ironbike, M3 Montafon, Trans Schwarzwald, Grand Raid, Swiss Epic and Championship XCM: All podium! 

Ischgl: the first long and extreme marathon this year. 3820hm in 79km. A few looong and steep climbs. In the beginning I was suffering, and was finding it hard to find my rhythm. But.. just keep on fighting. The feeling was getting back and I could pass a few girls in the downhills. So.. I ended up 2nd! After good friend and Epic partner Milena Landtwing found her super strong legs again! So cool! (chatting and laughing after the finish line :)) 

From Ischgl it is not far to Montafon! Just across one big mountain you are there. I had a week to recover and spent some good time with my parents and Luna (Vizsla dog, so nice!). We had a great week. Recovery, some hiking and a little bit of training. Between such hard and long races, you can not train so much, because your body really needs to recover well. Montafon M3: 4300hm in 135km! What? YES! Oefff.. But it worked out well again! Same store, after 2 hours I was having a hard time, had to take it easy, then, half an hour later I found myself again:) And could speed it up the end of the race. This was an long one. But very cool to be able to finish 2nd again! This was close though. I was riding on a good 3rd spot. Ann Kathrin Hellstern was very strong in the long climbs. But.. there was a long and tricky descent to the finishline. I could make up so much time there, that I was able to pass her and roll in 2nd! YES!

Next big thing: Trans Schwarzwald. 5 day stage race in the area where I live! Cool! I was able to win this race last year. So.. a little bit of pressure was there. But it was also not realistic to expect to win very easy again. After the crash, the time and energy it took to recover, I was on the good way. But my form was not top. It was good, but not super. This race could change this a little bit, but it was too early to reallly suffer and race full gas all the time! Still I managed to do a little bit better everyday. A few podiumresults and in the end even the 3rd place in GC. With Sabine Spitz as number one favorite and strong Ann Kathrin Hellstern in 2nd, I was just happy with this result! Also it was very nice that Sanne van Paassen joined me this week. We were there just by ourselves. The organisation of the race was super, which made it easer to show up without any help from someone else. Sometimes it is just how it is. We made the best out of it and had a lot of fun too! Also, very good media coverage: (you can see and hear me a lot, haha)

Big, bigger, biggest:

Grand Raid: The classic marathon in Europe, or maybe also in the world, is the Grand Raid in Wallis, Switserland. A one day race with 5100hm in 125km! Tough, long, hard, everything! :) This one was on my list already a long time.. now finally I was able to ride! Everybody warned me for the Pas de Lona at the end. After 7hours you have to climb up a pass, almost vertical for almost half an hour. I think I had a little bit too much respect for this one and started the race a little bit too slow. But hey, cool experience, and 3rd again! YES! Look at the pictures, I could enjoy thos views for a long time, because the climbs were not very technical, so you had time left to look around a little bit! 

Swiss Epic: after the cape epic I think the biggest project of the year. Together With Anne Terpstra we were chasing a lot of UCI points and of course good results in this beautiful race. A very hard stagerace with long climbs and super technical downhills. Which we both enjoyed a lot! It went really well. I was feeling very good every day. I could feel that the races and training from the last weeks-months paid off and was in a good shape. Also we had the best possible help from Wiebe Terpstra and Han ten Hove. Guys, thanks again! It really was a team effort there. Anne and I finished 3rd everyday, so also 3rd in GC. Again in Wallis, views were stunning, it was all good! 

And last but not least: Dutch championships marathon 2015! Last MTB race of this season. The Swiss Epic was a good preperation. I recovered well, did some very hard trainings in between and I traveled back to the Netherlands. 3 in a row? would be great, but very hard. With Annemiek van Vleuten being there, a very strong road pro was at the start. The course was hard, but it was dry. And not super technical, so as a mountainbiker I could not really get so much benefit out of the downhills. So.. it ended up being a long fight.. First together with Annemiek, later she dropped me on a climb. I was struggling that moment, but was finding my pace again and started to chase. The gap was getting smaller when Annemiek made a misstake and in all of a sudden, I was in the lead again. Now it was the other way around. I was being chased. Super cool that I could stay away and win! YES!

All of this, not only the last win, but the entire season.. It was not possible without you! Friend, family and sponsors! The support from people around me was so good! It is just not possible all by yourself. Herewith, I want to again thank all of my sponsors for being so supportive and good for me. That motivated me so much to even push it a little further! Many many many thanks. Writing this, gets me already super motivated to improve even more next season. Will be cool I think! 

And now? A few weeks rest. Then wintertraining starts: in the snow, in the gym and on the bike. Even races: Cyclecross! To be continued... :)


So far it has been a season with ups and downs! I will ride you through the last period with some pictures :)

After my last blog it started very wel.. 10th in the HC XCO race in Heubach, a good result in a very strong field of riders. The course was very muddy, which I like, with one long steep climb and one fast downhill. Oldschool course. I was happy to have found a good pace again, good feeling was coming back! 

2 weeks later: European Championships Marathon, in Singen, Germany. Super fast, no trails, short steep climbs and not so long. I think it only took us a little over 3 hrs. Strong field of riders, also big names like Neff, Spitz, Dahle, Langvad, Süss, Bigham and so on.. :) It started like a cross country race: FULL GAS! I found myself in the leading group, which was cool, but it was not easy ofcourse.. I could tell, watching my heartrate that I could not ride the pace for 3 hours :). With 30km to go I found myself in a little group behind the leaders, which was okay. It was a course where it was hard to ride alone, because of the wind and the open areas.. I was sprinting for 9th place, which worked out well. Good day! (nice first photo, proud the wear the dutch champions kit!)

With a good feeling and a good form, it went on to three big races. Worldcups Nove Mesto and Albstadt, followed by HC race Gränichen. I was looking forward to it. Unfortunately it went way different as I was hoping for. My startposition in the worldcups makes it hard from the start on. I was riding full over my limit in the startloop to shift up to the front. This was going good, but also caused that I completely blew up myself. This was leading to a lot of mistakes, bad line choices, small crashes, etc. Not the results where I was hoping for.. But, move on, focus on the next races!

Focus on the next races. I was looking forward to move my focus more on the marathons again. To start with the 4 day stagerace in Austria, the Alpentour Trophy. Due to the small injuries I could not train as much as I wanted too, still it led to a few good days in the Alps. I found my rhythm and good feeling again!!! Awesome. A strong field, international field of riders, both marathon and XCO specialists, a lot of altitude meters, perfect race organisation. I ended up 8th in GC. 

Then it happened, with a good feeling and in good shape I was about to race the Black Forest Ultrabike marathon in Kirchzarten. A big home race. Rain, cold, just how I like it.. I was in the lead with Silke Schmidt, so far so good. Just over halfway the race, Silke was just in front of me, I wanted to get time back again and was going pretty fast in the downhills. Because of mud on my glasses I could not see well anymore, I think this is why I realised there was a slippery corner way too late, a moment later I found myself a few meters down, crashed into a tree. Ouch... Bike broken, injured, shit! Just at the moment I thouht: Today I am going to win, finally! Apparently! This is also the reason why I missed the World Championships a week later. It all looked way different in my head I must say.. but hey.. that's part of the job. I later realised that I was just very very lucky, I all could have been way worse. After this I first needed time to recover, off the bike for a week. Then slowly back into training again. The good feeling was getting back. The powerdata confirmed I was fit. Still, my leg was not recoverd 100% yet, this caused that Bundesliga Neustadt came just too early. I think, looking back at it, National Championships in the Netherlands also.. Now it is good again! It is interesting how it works with motivation. I want to do it good so badly! And I am looking forward to the next races so much! I can show it immediately on saturday, where I will start in Austria. The Ischgl Ironbike, an extreme profile with 3820 meters of climbing in 75 km! The week after my first UCI marathon World Series in Montafon, Austria.. The season is still long, a lot nice things are on the program. I think I had my bad luck this season now, from now on I would say it's going in the other direction again! Thumbs up!!!!

april update

Hello there. It's been a while since I have been writing. As you could see on social media I have been racing a few Cross Country races after the Cape Epic. It was tough to get into the rhythm again, but I think it is going better every week. Well, I was thinking that before yesterday's race in Austria.. In Nieuwkuijk I knew I had to get used to the typical Dutch course where there are actually no climbs and where it is just full gas on the flats.. That was the biggest challenge, coming from the long and tough african conditions. But as a training it was pretty good. Then we were heading to the first BMC-racing cup in Switserland. This one was in Schaan, which is actually in Liechtenstein. :) The course suited me well. It had a long climb, which got steep sections in the end, and a nice long downhill. In the first few laps I made some misstakes in the downhills, which costed me some precious time every lap. Time which I had to made up in the climb the next round. Towards the end of the race it was getting smoother. Better lines in the downhills and still enough power uphill. This made my last lap even the 6th laptime overall. In this elite class field, was giving me a good feeling. It motivated me so much too! Then my trainer and I planned a blog of two weeks with hard and intense trainingrides. Hard and specific intervals combined with endurance rides. I always feel good if I have hard trainingweeks.. Next goal was; HC race in Haiming, Austria. The best riders in the world were at the startline. I think I have never started a XCO race with such a topclass field, besides the world cups. The course was very technical, but training it the day before with my old teammate Niklas helped a lot. I was riding my Scalpel, which I think was a good choice. I noticed that I had to work very hard already to manage those steep climbs.. hmm..  Sunday, raceday. It was one big fight against my self. Trying to find my power in my legs. I felt empty on the climbs where I could use all the power and strength I normally have. Shit! I really wanted to show something today, or at least do the same as two weeks ago in Schaan... Now, a day after the race, I think it is all not so weird after the intensity of the last two weeks of training. At such a race, where the course is so tough, you need to be fresh and 100% fit. I hope the hard work will pay off in the coming weeks where some big appointments are on the scheduel. First Heubach, bundesliga HC, the week after European Championships Marathon in Singen. Then towards the big races in May, including worldcups! Below you can see a video which I made during the course recon in Haiming. Thanks again Niklas!


Zo, het is weer even geleden sinds mijn vorige verslagje. Zoals ik al wel op facebook heb laten weten gaat het sinds de cape epic beter en beter. Hoewel, tot gisteren dacht ik dat :). De eerste wedstrijd was in Nieuwkuijk. Een typisch Nederlands parcours, geen bergen, allemaal vlak, snelle bochtjes. Alles vol gas vanaf de start. Dat is even wennen na de uitputtingsslag in Afrika. Als training was het denk ik goed, een goede prikkel. De snelheid had ik nog niet in de benen, maar het goede gevoel komt eraan. Dit kon ik ook merken in de trainingen. De intervallen gingen goed en ik voelde me best sterk. De volgende grote wedstrijd was in Schaan, Liechtenstein. Onderdeel van de BMC-cup serie in Zwitserland. Een zeer sterk startveld met echte toppers aan de start. Het parcours in Schaan: een lange klim met op het eind echt steile stukken, en een lange afdaling. Op de klim kon ik goed mijn kracht kwijt, en een ritme vinden. De afdaling kosste mij in de eerste ronden helaas kostbare tijd. Hier verloor ik steeds tijd, voornamelijk door gepruts en domme foutjes. Naar het einde van de wedstrijd ging dit steeds beter. Dit resulteerde zelfs in een 6e rondetijd overall, in mijn laatste ronde. Dit was een mooie opsteker en motiveerde me heel erg! De twee weken daarna hard en veel getraind. Intensieve intervaltrainingen, afgewisseld met duurritten. Een wedstrijdvrij weekend, met extra trainingen en nog zo'n week. Dan Haiming, HC, Oostenrijk. Ik denk dat dit tot nu toe de grootste wedstrijd was waar ik ooit gestart ben, qua deelnemersveld, buiten de wereldbekers om. Super veel wereldtoppers aan de start. Ik was er eigenlijk echt op gebrand hier wat te laten zien. De lijn van Schaan door te trekken. De dag voor de wedstrijd samen met Niklas, oud teamgenoot, het parcours verkend. Dit was zeer zinvol, gezien de technische afdalingen. Hij kende de goede lijnen en ik heb hem geprobeerd te volgen. (zie video) Dit ging goed. Ik merkte al wel dat ik echt hard moest werken op de klimmen. Ik hield mezelf wel voor dat dit door de lange reis kwam en dat dit morgen wel beter zou gaan. Zondag, wedstrijddag. Hmm.. Een beetje een raar gevoel tijdens het warmrijden, dat wel, maar goed. Start. Poef! Weg, een gevecht, voornamelijk tegen mezelf. Op zoek naar de goede benen, naar de kracht in mijn benen vooral. Helaas heb ik dit niet gevonden en was het afzien van begin tot eind. Power in de benen was op dit rondje erg handig... Super balen. Een gemiste kans. Nu, een dag later, nu ik dit type, realiseer ik me wel dat dit erbij hoort. Op zo'n zwaar parcours moet je 100% fit zijn, het verlangt zo veel van je lijf om hier 1,5uur volle bak te kunnen fietsen. Het is dan ook niet heel realistisch dat ik dit zou kunnen na 2 zware weken. Ik dacht dat het wel zou kunnen, maar blijkbaar toch niet. Ik hoop dat het harde werken zich uitbetaalt in de komende weken waar veel grote wedstrijden op de planning staan. Nu eerst de focus op herstel. "De tour de france win je in bed" heb ik wel soms gehoord. Daar zal vast een kern van waarheid inzitten. Ik moet zeggen dat het me beter bevalt om de hele week keihard te trainen, dan om te herstellen en rustig aan te doen.. Toch maar proberen. Herstellen, niet te veel trainen :) en zondag fris aan de start. In Heubach, Bundesliga, ook weer een HC wedstrijd. En de week daarna het EK marathon. Motivatie is in ieder geval vol aanwezig! We gaan het meemaken. Groetjes en tot de volgende keer! 

ps Zie video hierboven van het parcours van gisteren. Dit heb ik gefilmd tijdens het verkennen van het rondje. Voor me fietst Niklas. 

Photos! (English report further below)

foto's van de week voor de start. Een uitzichtspunt vanuit Meerendal, met in de verte te Tafelberg. Mijn super mooie fiets :) haha. Daarnaast nog een foto van het verkennen van de proloog op de Tafelberg in Kaapstad. Cool! En 2 foto's van het opwarmingswedstrijdje voor het goede doel in het Kayamandi Township, waar ik 5e werd. 

Hierboven de foto's van de wedstrijd. De podium foto's en de foto van het interview na de proloog. Dit was lachen, dat is te zien he?! :) Verder de etappe waarin in Milena ziek werd. En waarin ik een slokje neem van mijn Sportvoedingwebshop voeding. mmmmm :) En.. helaas, de outcast foto's. Op de ene foto zie je dat het Milena niet meer zo goed gaat en ze daar het besluit heeft genomen niet te starten.. Er zat niks anders op. Fysiek gaat het daar met mij nog wel goed. 

Aiii.. niet meer zo heel flot, die foto. Daar lag ik dus opeens in de Mediclinic. Het veldhospitaal van de organisatie. Ik kon daar dus zelf even later ook niet meer van start gaan, omdat ik me niet goed voelde. Het bleek dus dat ik 38,5 gr koorts had. Niet leuk. Wat een belabberde dag. Ik kreeg een infuus tegen de koorts en om het vocht aan te vullen. Daarna ging het wel langzaam beter. Ook een foto waarin ik meehelp om de super vette Landrovers terug te brengen naar de garage. Het team werd hierdoor gesponsord. Wow, wat een power. Ik zat strak achter in de stoel. Heb de auto ook nog even getest offroad. WOW. De laatste middag, voordat we terugvlogen naar huis, nog snel even naar het strand geweest. Fijn! En dan de laatste foto is bij aankomst op het vliegveld van Zürich. 

Absa Cape Epic 2015

Heaven - Hell - ride

That was it. The 2015 Absa Cape Epic edition is over. As I mentioned on facebook, it was not where Milena and me were coming for. Of course we wanted to finish the race and to even do better than last year. Our plan was to not go all in during the first few days, so we would have some of a reserve towards the end. Things all got different... 

The prologue was going super good! So cool! This result we really need to remember of this race I think. It's something where we can be very proud on! Such a big podium, such good team, world class top riders, even world champions. We did never expect to get our 3rd place at the this year's prologue in Cape Town at the Tablemountain. But we did! Juhuuu :). In Heaven now :)

The first real stage started good. It was not so warm, sometimes even a bit rainy, which I like:), all good. Milena got a flat rear tire. Aiii... Fixing it did not work so well. So new tire in. Again flat. Stop again. Etc. Etc. 4 stops, about 20 minutes total time loss. Too bad!!! In between we got a good rhythm with good pacing.. feeling was still good. Not in heaven anymore :-\

Stage 2: podium again! 3rd. Except for the first two longer, steeper climbs, it was really a cross country style course today. A lot of small climbs and so much super nice trails. This stage was really good to ride. It was long again, but a lot of fun because of the fun and fast trails. There was a very strong wind, but that's what you are used to coming from the Netherlands I guess. We were riding in 4th position all day. When we crossed the finishline it turned out that the leaders have been taking a shortcut, and were therefor getting a penalty. Which made us 3rd again! So, nice podium again! Proud.. A little bit more towards heaven again now :)

Stage 3: Sufferday. A brutal long stage, passages where you could hardly get your bike through, hot.. and.. Milena getting sick.. The morning of stage 3 Milena told me she was not feeling well. Having breakfast was hard and I could see it too. Still of course she started. From waterpoint to waterpoint. Riding your bike for 6,5 hours when you are not feeling good, or are actually sick, takes a lot of power and courage. Milena was fighting like a lion today. Glad this day was over, we made it over the finishline... also knowing it would be very hard to recover for her, after such a ride.

Stage 4: outcast. Unfortunately Milena was not able to get on her bike anymore. Too bad. Something we were both feeling bad about of course. But there was just no other option left. Shit happens... We both hope we can team up some other time again! I did ride as an outcast rider now. That means that you get a special jersey so that other teams can see you are not riding for the classification anymore. But still can finish the race. My focus was of course not on racing anymore. After such hard days in the saddle, being an outcast rider, changes the way of riding more into training mode. Heavy, long training though :). Nice was that I could ride with Laura Turpijn together. She was outcast too, so we joined forces. 

The next day again a long outcast ride, about 6,5 hours!! What a week.. I was feeling good during the ride, but 2 hours after we finished I started to feel bad. This changed pretty quick in feeling worse.. now I was getting sick too. What is going on this year?!?! Not nice. I spent the rest of the day sleeping and on the toilet.. not so nice. The next morning I had to stop the race too. Aaaah noooo. Yes. No other option. I went to the Mediclinic on the Epic venue to see a doctor. They told me I was having 38,5 fieber. No wonder I was not feeling well. They gave me an infusion to stop the fieber and to get my body rehydrated again. After this it was going better slowly. Cape Epic 2015 was now over for me too. Such a shame. The day after I was feeling much more a live again and I could chear on my Meerendal teammates for their last stage. Very proud of you guys! We packed all our stuff and moved back to Meerendal to see the first riders finish the race. Mixed feelings of course, but cool to see them finishing. Of course after such a week it is easier to think about the sick days and the suffering, and almost forget about our super good start and good results the first days. 

Now it is time to recover and focus on the start of the european season! I am looking forward to it and hope to get the good form back very soon! Hielke

back in South Africa!

Back in South Africa!

Hi there. Being back in South Africa is great!!! After coming here last year for the first time, it feels super good to come here again. It’s such a nice country with beautiful nature and super nice people.

I must say, last year I was much more nervous. I think especially because it was very hard to imagine what all would come at this big race. It gives me a good feeling that I now know Milena very well, the team Meerendal and its staff and the race.. Yes, about the race. I now know that it will be very hard indeed. Maybe even harder than last year, but it’s good to know that it will be one long fight, for 8 days. Where we will suffer to the max! Every day. Not giving up, just keep on biking! Haha. It might sound a little weird. I am sorry for my English writing skills.. J

The first few day were very nice. The Meerendal Wine Property is a really nice place to stay. We are sleeping in our campers already. And we can use some hotel rooms too. There are super nice trails to ride around Meerendal.

Yesterday I participated at the Songo Championsrace in the Kayamandi Township in Stellenbosch. A charity cross country race where money is being raised for the Songo kids. (“Songo - we strive to improve the lives of children living in townships by providing them a safe place to play, grow and develop.” The race was short, only an half an hour. That meant full gas! I started a little bit too fast where I needed to recover a little bit afterwards. Than I found my rhytm and I could ride with Kathrin Stirnemann. The last lap she had a little gap and kept that till the finish. I ended up 5th. It was good to do as a last high intensity training where my heartbeat war going into it’s maximum zone. 189 I just saw. J

A few more days and it will kick off! We are looking forward to it! Bis spater.



He daar! Zo, daar zijn we weer. Super leuk om weer terug te zijn hier in Zuid Afrika. Vorig jaar was de eerste keer en waren het veel nieuwe indrukken. Nu nog steeds heel veel indrukken, maar het voelt gewoner en het is niet meer allemaal nieuw. Dat geldt eigenlijk voor het hele verhaal hier moet ik zeggen. De wedstrijd is niet nieuw meer. Ik ken mijn teammaatje Milena nu goed. Het Meerendal team en haar begeleiders zijn bekend. Dat is wel een goed gevoel. En natuurlijk vooral de wedstrijd. Ik wist vorig jaar dat het zwaar ging worden, maar wat je precies kan verwachten is toch vrij onduidelijk en moeilijk in te schatten. Nu is dat anders. En dat maakt me denk ik een stuk minder zenuwachtig. Haha. Het wordt gewoon afzien, elke dag, maximaal, tot je niet meer kunt, en dan kun je blijkbaar toch nog wat meer. 8 dagen lang. Om 5 uur ontbijten, 7 uur starten, dan 5 tot 6 uur de longen uit je lijf fietsen. Eten, douchen, massage, eten, slapen, dat elke dag. Zo ongeveer is het. Dat is natuurlijk een hele geruststelling.

Net als vorig jaar verblijven we op het Meerendal ‘wineproperty’ terrein. We slapen al in onze camper die we tijdens de wedstrijd ook gebruiken. Eigenlijk is het een omgebouwde bouwkeet, met elk 3 kabines met 2 bedden en een paar kastjes. Primitief maar goed! En praktisch. Hier in de buurt zijn er veel gave routes te fietsen. Meestal zijn deze om de wijngaarden gebouwd en deze vele routes zijn goed met elkaar te verbinden. Ik kan het echt aanraden om hier eens naartoe te komen. ;-)

Gisteren deed ik mee aan een klein wedstrijdje. De Songo Championsrace in Kayamandi. Dat is een township in Stellenbosch. Deze wedstrijd is georganiseerd voor het geode doel, namelijk: Songo. Songo zet zich in voor kinderen in ‘sloppenwijken’, zie  De wedstrijd was kort. Slechts een half uur. Dit betekende: volle bak rijden. Een goede laatste intensieve snelheidstraining waar je ook je hartslag nog eens goed hoog kon laten gaan. (raar geschreven volgens mij he?!) Maar goed, in ieder geval is dit gelukt. Gemiddelde hartslag over een half uur was 181. Hehe. Vandaag was het tijdens het fietsen al weer rustig, en voelde ik me goed hersteld. Dus ik denk dat het wel goed zit.

Nou, nog een paar daagjes. Und dann geht’s los! Wij hebben er veel zin in. We hebben ons voorgenomen niet direct al het kruid te verschieten de eerste 2-3 dagen, met het oog op het einde van de race. We gaan het meemaken.

Bedankt voor alle leuke reacties via facebook enz. Erg leuk! Tot de volgende keer! Liefs

the view from the trails around Meerendal. Nice to see the Tafelberg in Capetown!

the view from the trails around Meerendal. Nice to see the Tafelberg in Capetown!

Teammate Milena Landtwing! 

Teammate Milena Landtwing! 

New best friend!

My new best friend is green!

After I came back from Gran Canaria I almost immediately went to the Cannondale office in Freiburg, where my new bike was getting ready to join me on the amazing trails around Freiburg! I was so excited. Wow, what a beauty! Mart was doing the most of the assembling. Without him managing the ‘project’ I think it all wouldn’t be possible. The main parts were there so he(sometimes we) could start building it up. Super nice to see the Lefty fork getting installed. It was more and more getting a bike! Also the custom wheels came in. Ralf Egle from Radsport Sütterlin has organized me amazing rims from Xentis. Together with the hubs which I got from Tune.... unbelievable! STOKED! :-)

First ride: one word: AMAZING! Great feeling, great handling, super stiff, light, fast. I noticed that it gives you a lot of traction riding up steep short climbs. In the downhills the bike feels very comfortable and is just really fast! I went down the famous Borderline downhill trail in Freiburg. For those who don’t know it: the trail has it all: drops, some jumps, rocks, faster sections. Good training course. Nice to get to know the bike.  Afterwards I think I was even more happy than before! Despite the cold and wet ride. I think we are becoming best friends! J

Training was going good last week. A few days of recovery after the flight back into the cold winter. Then training started again. Some really hard intervals and also super nice mountainbike rides. It is very nice to get good feedback from my Powertap during and after these intervals. Now there is more time to relax and recover before we fly off to Cape Town.

I also visited the Meerendal office near Zug, Switzerland. I got my Team Meerendal team kit, some nice and practical things to wear and use. Such as a camelback and tools. I hope Milena and I will be more lucky this year and we don’t need to use our tools so much during the race. ;-)

On Monday we are flying with the biggest part of the Meerendal team from Zürich to Cape Town. It will be a long flight, but also nice to see the team and especially my teammate Milena again! Looking forward to a new adventure and hope for the best possible results!

Take care!



He daar. Hier weer een update. Nadat ik terugkwam uit Gran Canaria ben ik de volgende dag meteen naar mijn nieuwe fiets gaan kijken. WOW, zo cool! Mart heeft heel veel werk verricht in de late uurtjes om het meeste te organiseren. Zo mooi, zo gaaf, zonder hem was dit hele project bijna onmogelijk geworden. Het opbouwen van zo’n fiets is nog niet zo heel eenvoudig… Ik merk dat ik er nog al gauw eens iets te makkelijk over kan denken. Er komen zo veel aspecten bij kijken om het allemaal tot een werkend geheel te maken. Gaaf om te zien als de lefty voorvork geïnstalleerd word. De cranks, ook speciaal van Cannondale. Ik ben onder de indruk. En tegelijkertijd erg ongeduldig want ik wilde er meteen op fietsen!! Een paar dagen later kwamen ook de wielen! Ralf Egle, van Radsport Sütterlin, heeft mij super mooie carbon velgen van Xentis georganiseerd. Dit samen met de naven van Tune… Niet misselijk. Nu ik het zo schrijf kan ik het zelf nauwelijks geloven! Wat cool! J

Eerste training erop: alleen maar lovende woorden! Snel, licht, stijf, alles!! Op steile klimmetjes merk ik dat ik veel grip heb en niet snel wegglijd. In de afdalingen is de fiets gewoon super stabiel maar vooral mega snel! Haha. Een trail hier heet Borderline. Een soort downhill parcours. Het heeft alles in zich; rotsen, kombochten, drop-offs en een paar sprongen. De eerste sprong ging ik meteen al veel sneller dan gepland en lande zo voorbij het landingsstuk. Wel heel soepel, al zeg ik het zelf. Vliegende Hielke (klein beetje overdreven natuurlijk he. Straks is het thuisfront ongerust). Dus ik denk dat ik wel kan zeggen een nieuwe beste vriend erbij te hebben! Mooi groen! J

Dan heb ik ook nog hard getraind de laatste dagen. Intervallen op en boven het omslagpunt. Het was afzien, maar het ging goed. Dat is het mooiste aan een Powertap vind ik. Wel in combinatie met mijn hartslag natuurlijk. Maar om tijdens de training te zien of je het goede vermogen levert, en na de training om te kijken hoe het de hele training ging. Dat geeft een goed gevoel als dit gelukt is. Op strava heb ik wel enkele training geüpload. Voor degene die interesse heeft. (bijv. 2x10 en 4x5) Nu is het tijd voor wat meer rust en een goed herstel. 

Het was een mooie week, mijn ouders waren nog in Freiburg, met hun lieve puppy Luna. Een vizsla. Zo mooi. Erg gezellig weer! Ook ben ik nog in Zwitserland geweest. Bij het Europese kantoor van Meerendal. Altijd mooi om even bij te praten, en natuurlijk ook om het Cape Epic pakje op te halen. Daarnaast kreeg ik een tas met mooie en handige spulletjes. Zoals een camelback, en handige tools. Hopelijk hebben Milena en ik onze tools niet zo veel nodig als vorig jaar tijdens de wedstrijd. 

Maandag vliegen we dan vanaf Zürich naar Kaapstad. Met het grootste deel van het Meerendal Team. Erg leuk om iedereen weer te zien en om als groep te reizen. Super leuk ook om teammaatje Milena weer te zien. Zij heeft vorige week nog de Andalucia Bike Race gereden, gewonnen ook nog. Dus met haar vorm zit het volgens mij ook wel goed. We gaan ervoor, vol gas!

Tot de volgende keer! Liefs Hielke


Already my second trainingcamp in 2015. And actually also my second trainingcamp in my cycling career. After coming back from Spain, where I also raced the Costa Blanca Bike Race, I decided to go back to a sunny, warmer, place, to get some good training done. Now to Gran Canaria. Of course to prepare for the season, but maybe even more because of the Cape Epic. The 2015 edition will be a tough one!!

I must say: trainingcamp is cool! :)

Today I didn’t take my bike for a ride. Instead of that I cleaned it… And we went for a walk along the beach and drank some good Cappuccino’s. Restday. Recover for the next block of 4 days. 

After having 4 hard trainingdays it’s good to take one day off. Training is going really good. The trails are beautiful. It’s hard, riding a hardtail, on these rough rocks, but it’s nice. I think it's good as a preperation for the Cape Epic, especially because of the hard, rocky, technical climbs and descents. It reminds me of the surface in South Africa a little a bit. 

On Saturday I joined Larry Westney, the man behind the famous Lefty forks. An awesome trainingride! All day long I could watch Larry's FSI and ask him about all the features of the bike. Haha.. it made me even more excited about going back home next week! Afterwards I got some explanation about the Lefty suspension, where I changed the front wheel a couple of times. 'Lefty mechanics contest'. NICE!

Allright, have a good time and stay tuned. Hielke



Toch wat makkelijker. Mijn Nederlandse verslagjes zullen iets anders zijn dan die in het Engels. Na mijn eerste trainingskamp dit jaar, aan de costa blanca in Spanje, waar ik samen met de Belgische Alice Pirard deelnam aan de Costa Blanca Bikerace, ben ik nu op Gran Canaria. Wat een luxe. Maar.. dit seizoen is het ‘all-in’. En een goede voorbereiding hoort daarbij! Terug uit Spanje begon de winter opnieuw in Freiburg. Maar als ik de weer- en nieuwsberichten mag geloven was dat overal het geval. Trainen met sneeuw en in de vrieskou. Op zich helemaal niet erg. Eigenlijk houd ik juist van koud en slecht weer. Maar toch.. 4 of 5 uur fietsen is dan toch niet altijd het slimste om te doen. De weersvoorspelling leek niet te veranderen en toen heb ik besloten om toch nog eens weg te gaan! De warmte in.

Via Basel vloog ik naar Las Palmas. Vroeg, maar het was wel mooi om de zon op te zien komen boven de alpen. Gaaf. Met een busje naar Maspalomas. Ik verblijf in een appartementje met Sanne van Paassen en haar vriend Bastin. De eerste dagen waren ook Jolien Jansen en Rene er. Jolien en Sanne rijden ook de Cape Epic dit jaar. Erg leuk en gezellig. Samen gaat de tijd nog sneller tijdens het trainen. Super leuk!

Rustdag. Na 4 harde trainingsdagen vandaag geen training. De eerste dagen waren vooral gericht op het duurvermogen, gecombineerd met intervallen bergop. De ondergrond doet me denken aan Zuid Afrika. Deels.. Vooral de stenen, de droogte, steile lastige klimmen, maar ook super mooie trails. Het is altijd even wennen in het begin. Vooral nu ik nog met mijn hardtail rijd, is het weer even gevoel ontwikkelen voor de stenen. Of juist hoe de stenen te ontwijken. Dat gaat soepel.  

Zaterdag ben ik wezen fietsen met Larry Westney. De man achter de lefty's van Cannondale. Een mooie rit met veel gave trails. De hele dag kon ik alvast kijken naar de FSI, de hardtail waar ik dit seizoen ook mee ga rijden. Het is natuurlijk gaaf hier nog een week te zijn, maar het is ook wel extreem gaaf om straks mijn nieuwe bike te testen. Na de training heeft hij me wat uitleg gegeven over de vork en heb ik zijn bekende 'lefty mechanics contest' gedaan. ;) Eigenlijk gewoon het wisselen van het voorwiel. Niet moeilijk, maar wel handig om dat een paar keer gedaan te hebben. Toch weer iets anders met zo'n voorvork. Een mooi systeem vind ik. Dat is natuurlijk wel handig straks in de wedstrijden. 

Ahja, bijna vergeten, maar gisteren was echt ook zeker een onvergetelijke dag. Danny 'de bikeguide' van Freemotion, een bekende van Sanne en Bastin, nam ons mee op een tour door de bergen. Wat gaaf! Na 2 uur klimmen op het asfalt, waar we echt al super mooi uitzicht hadden, ging het verder offroad omhoog. Eerst een grindweg, later met een paar wat grotere stenen, nog later met alleen maar hele grote stenen. :) Je bent mountainbiker of je bent het niet. En als beloning natuurlijk de afdaling. Zelfde verhaal, grote stenen werden afgewisseld met wat kleinere. Tussendoor moesten we even stoppen voor wat brandstof... En een lekker broodje bij een schattig klein bakkerijtje in een of ander klein bergdorpje. Technisch, uitdagend, onwijs mooi! Genieten was het. Danny bedankt! Na 5 uur zat het erop. 

Nou, morgen gaat het verder. Een 4 dagen blok met op dag 1 intervallen en een duurritje. Nu nog een thee en 'de wereld draait door' kijken. Als dat lukt met het internet hier.. :)

Groetjes en tot de volgende keer! 



There have been a lot of things going on behind the scenes in preparation for the 2015 season. A lot of changes, changes which will allow me to focus even more on training and racing.

But now I am very proud and happy to finally announce my plans for the 2015 season!
Things turned out very different than I thought at the beginning of the winter, but it will now bring something exciting and new.
My own individual 'green team' with Rentaplant and Cannondale as the main partners! Pearl Izumi will complete it and deliver me the best clothing and apparel.
Together with my other great technical partners and suppliers I'm going all-in this year. Looking forward to get the best possible results!

Stay tuned for more news!


My friends at Powertap (a manufacturer of power measuring systems) asked me to write a blog about my season and about my second national title. Read it on the Powertap website: